زندگی پر راز است

عشق را همسایه نیست

در خیابان بلند آسمان

شمع ها می میرند

                  قاصدک ها زنده اند

                              می روند تا سرزمین رازها

تا که در یک گوشه ای

راز شمع مرده را

در میان خاک ها پنهان کنند

تا مبادا روزکی

در میان یک ستون پر تنش

در میان تیتر های سرد شهر

راز شمع مرده را

جاهلی پیدا کند

شمع ها می میرند

بی صدا بی فریاد

بی نگاهی بر راه

در هجوم طعنه ی نامردمان

اشک ها می ریزند

لیک در دل شادند

دم به دم هر لحظه

 ساده در یک رویا

این سخن می خوانند:

می برند رازم را

در میان خاک ها

آنقدر می گریند

تا که آن آخر دمان

اشک های واپسین

می شود سنگ مزار شمع ها

می برند شعرم را

از پی آن راز ها

امکانات

آمار وبلاگ